De yogahoudingen

De Vloerhouding ofwel Lappenpop

Het lijkt simpel, want het gaat in de hier beschreven houding slecht om liggen op de vloer en verder niks doen. Natuurlijk blijven we gewoon doorademen, maar ook dat laten we aan ons lijf over; ons bewustzijn mag slechts waarnemen.

De afbeelding hieronder laat de Vloerhouding zien. Het is waarschijnlijk na het terug rollen vanuit de Schroef, want het geheel ligt scheef ten opzichte van de ondergrond.

Een oude Louis van Gorkom maakt de Vloerhouding.

Loslaten moeten we leren. Een enkeling heeft daarvoor veel talent en leert het snel; anderen hebben meer soms veel tijd nodig. De eerste voorwaarde daarbij is een veilige omgeving.

Echt ontspannen is anders

Puur op ons zelf weten we niet of we echt loslaten. We hebben een maatje nodig om te weten of we echt kunnen loslaten. Pas als ons maatje een ledemaat iets op tilt en weer laat vallen is de mate van onze ontspanning duidelijk. De praktijk wijst uit dat, de mate van ontspanning per ledemaat verschilt. Deze benadering heet Lappenpop; ons maatje is zo los als een pop uit lapjes. Is dit het geval, dan kunnen we naar de Motvorm kijken.

In de klassieke yoga heet de overeenkomstige houding Shavasana. Dit komt uit het Sanskriet en betekent Lijkhouding (sava = lijk). In de praktijk van de cursus kwam deze naam onprettig over. Met de experimenten rond passiefoefeningen werd het al snel Vloerhouding. Het ontspannen in de klassieke benadering is gericht op het bewust spannen van bepaalde spieren om ze dan weer los te laten. We gaan zo met de aandacht door ons gehele lijf.

Deze aanpak van het bewust spannen en ontspannen van de spieren kan aan het begin van een les of sessie een rol spelen, maar verderop in de serie werkt het te activerend voor diepe ontspanning. De passieve benadering heeft dan dus de voorkeur. Vanzelfsprekend gaat dit verder als de Vloerhouding. We mogen ons als we goed kunnen loslaten, in diverse oefeningen laten tillen.